Yolo!

Leica V-Lux 3
wielertoeristen

Ik zit hier nogal geïrriteerd. Nu denkt U lezer, dat ik eigenlijk een irritant manneke met veel te lange tenen en kort lontje nogal rap geïrriteerd raak en even  vlug zanikt over irrelevante dingen die alleen maar één mens irriteren. Tja, U hebt een punt. Echter: ik ben fietsloos en dat is voor mij een ramp. Zie door het raam en merk dat we nu de zomer beleven. HET moment om fietstochtjes te maken. Helaas: na een paar weken waarin ik merkte dat de achterrem van mijn fiets eigenlijk weinig dienst deed, besloot ik gisteren om de fietsenhersteller nog wat aan het werk te zetten. In een moment van vergetelheid had ik vergeten om mijn abonnement tijdig te verlengen dus kan ik volgende week een paar dagen mijn fiets niet achterlaten in de betaalde fietsstalling van het station. Geen probleem: het is zomers weer, mijn baas heeft me beloond met vakantiegeld dus kan ik me wel permitteren om een dag of drie de fiets mee te nemen naar Brussel. Alleen is Brussel niet vlak. Toegegeven: we spreken hier niet over de Alpen of de Pyreneeën maar is ook geen polderlandschap. Je moet dus al een klimmen en na dat klimmen uiteraard ook dalen. Het hoogteverschil tussen Brussel-Zuid en mijn werk is toch 20 meter bedraagt waarvan de laatste 500 meter ik 15 meter omhoog moet, dan is dat voor mij best heftig (zie het plannetje hieronder met mijn route en het hoogteverschil). Omgekeerd gaat natuurlijk gemakkelijk maar dan zijn goeie remmen levensnoodzakelijk. Enkel remmen op de voorrem is dan heel onverstandig en dat was sinds een paar dagen het probleem. De achterrem deed niets meer. Helaas: de fietsenhersteller had reeds werk en wel zodanig veel werk dat mijn fiets ten vroegste (en dan nog met veel geluk) maandagavond klaar zal zijn. Mijn eerste gedacht was: ik breng mijn fiets volgende week terug. Drie dagen zonder fiets kan echt niet. Was het niet dat een stel goed functionerende remmen nu eenmaal evident zouden moeten zijn, heb ik die gedachte maar vlug laten varen (of fietsen, het is maar hoe U het beziet). Dus zit ik hier te mokken omdat ik met dit mooie weer geen fietstochten kan maken.

route-naar-het-werk

(Tussen haakjes: gisteren zeldzaam verrast geweest door een wielertoerist. U weet wel: zo eentje die tijdens de weekends zijn racefiets vanonder het stof haalt om met vrienden de wegen te veroveren. Er rijd namelijk eentje rond … met een fietsbel! Het kan dus toch. Beste man, mocht U ooit deze blog bezoeken: ik groet U. U bent een voorbeeld voor de duizenden die zonder fietsbel de wegen bestormen terwijl een fietsbel op een racefiets perfect mogelijk is. U bent er het bewijs van. Respect!)

Advertenties

15 thoughts on “Yolo!

    1. Daar hebt U een punt, Rob. Alleen komt een mens al wandelend toch een stukje trager vooruit dan al fietsend. Dat is waarschijnlijk ook de reden waarom fietsen met een elektromotor zo populair zijn tegenwoordig.

  1. Op vlakke terreinen zonder tegenwind red ik het nog zonder electromotor.
    Al gebruik ik nu wel fietslampen met zonnepanelen …
    Een dynamo geeft alleen maar extra weerstand.

    Zonnige groet,

  2. ‘k Begrijp je, Stef ! Een ramp voor jou ! Neem mij bv. mijn cameraatje af…, juist, ja…
    Is fiets ‘huren’ aan ’t station een optie ?
    Lie(f)s.

    1. Een lekke band: daarvoor ga ik bij fietspunt. Voor remmen, spaken of een licht ga ik toch liever naar de winkel waar ik mijn fiets kocht – een kwestie van de juiste onderdelen. Bluebike heb ik al overwogen al vraag ik me af hoe dit praktisch te doen is. Ik kan toch niet een weekend met zo’n fiets rondrijden? Ik rij eigenlijk toch het liefst met mijn eigen fiets rond. In geval van schade ben ik de enige die zich zorgen moet maken.

  3. oei, ik heb ook geen fietsbel op mijn racefiets!
    Ik heb er ooit één gekocht, maar toen bleek dat die niet paste op mijn stuur.
    Maar door beleefd te zijn, en “pardon” te zeggen tegen mensen die de doorgang belemmeren (zo had ik vandaag zelfs nog een familie op mijn weg die het nodig vonden om het jaagpad – van zeker 4 m breed – volledig voor hun rekening te nemen) geraak ik ook wel verder.
    Respect voor iedere weggebruiker van iedere weggebruiker zou veel frustratie besparen… 😉

    1. Inderdaad al vind ik het niet echt van respect getuigen door ‘yup’, ‘hopla’ of ‘hela’ te roepen. Vooral als dat dan nog op het laatste moment gebeurt en je eigenlijk al te laat reageert op het moment dat die wielrenners roepen. Erger zijn de ‘snuivers’: die zeggen helemaal niets maar blazen luidruchtig door de neus en zoeven je onverantwoord snel voorbij. Er zijn die toch echt een mens kunnen laten schrikken.

  4. Niet prettig zonder fiets maar voeten hebben en een rug en knie die verstek laten gaan ,kluisteren me aan huis en zie geen beterschap..dat is om wanhopig van te worden.

Jullie reactie's zijn welkom en worden altijd gelezen.

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s