Zwervende gedachten van een geflipte Flater

Ik heb eigenlijk niet zo veel verteld van mijn verlof, nu meer dan een week geleden. Eigenlijk was het geen volledige week verlof maar met een feestdag en brugdag moest ik toch een week niet gaan werken. Ondanks dat was ik toch een keer op het werk want ik vreesde voor mijn plantjes en dat vooral bij temperaturen tot 30°. Ben ik er toch in geslaagd om één te verzuipen. 😦

P7220007-P7220009

Ik was ook een paar uur in de zoo. Voor het overige was ik vooral redelijk dicht bij huis en deed ik dus fietstochtjes waarbij ik vooral genoot van de omgeving Tillegembos en Beisbroek. Er was daar relatief weinig volk dus rustig en de omgeving was er heel aangenaam. De natuur vol groen en de lucht vol zuurstof: ik kon er gemakkelijk een ganse dag vertoeven. Lang geleden, toen ik pas begon te werken bij de RVA, werkte ik in een gebouw dat relatief dicht gelegen was bij Tillegembos. Tijdens de zomermaanden reed ik met de fiets tot daar en at daar mijn ‘middagmaal’ op. Soms nam ik net geen twee uur middagpauze om te kunnen genieten van de natuur en de zuivere lucht. In Brussel is zoiets helaas niet mogelijk.

The Countess by The Aura Photography on 500px.com
The Countess by  by ‘The Aura Photography‘ on 500px

Op de terugweg van Antwerpen zat er eerst niet bepaald veel volk op de trein. Ik was iets na 11 uur vertrokken en dan zit er normaal ook niet zoveel volk op de trein. Het is dan ook geen dubbeldekstrein maar één van die nieuwe Desiro trein die eigenlijk niet geschikt is voor langere afstanden. Dat die toch nog door de NMBS ingezet worden voor de lijn Antwerpen-Oostende is me een raadsel. Tussen Antwerpen en Gent stopte de trein zoals gewoonlijk en kwam er weinig volk bij. In Gent Sint-Pieters echter stapte een massa volk op. In die mate dat er volk moest recht staan. Dat was me nog maar één keer eerder voorgekomen en toen stapte een massa volk op om de viering van de kampioenstitel van Club Brugge te vieren. Eerste klasse was ook vlug vol al is eerste klasse op zo’n Desiro trein eigenlijk een klucht. Twee rijen van twee zetels en één rij van 4 zetels waarbij een mens nauwelijks meer plaats heeft dan in eerste klasse. (Ik vermoed eigenlijk dat er in eerste klasse even weinig ruimte is als in tweede klasse.)  Er kwamen drie mensen bij me zitten waarvan ik twijfelde of ze daar kwamen omdat tweede klasse volzet was dan wel omdat ze tickets voor eerste klas hadden. Het verschil tussen beide is heel moeilijk merkbaar. Ze spraken een soort Russisch (later zou ik ontdekken dat ze alle drie waarschijnlijk van Oekraïne waren). Een van de drie is de dame die hierboven op foto staat. Een schoon madam die ik ooit ‘ontdekte’ op één van de fotosites waar ik zelf foto’s zet. Haar naam? Lena Filanea. Een naam die eerder Italiaans aandoet dan Oekraïens en iemand waarvan ik eigenlijk meende dat ze de Zwitserse nationaliteit. Als dan blijkt dat je met iemand op de trein zit die een soort Russisch praat, dan ga ik al eens twijfelen. Trouwens: wie verwacht dat ze op de trein zal stappen in Gent Sint-Pieters richting Brugge? Ik twijfelde dus nog veel meer en besliste uiteindelijk dat het iemand was die er op geleek. Ik durfde ze ook niet aan te spreken. Mijn Engels is nogal roestig geworden, Frans zal die wel niet praten en het Russisch ben ik helemaal niet machtig. En ik moet bekennen: het is verdomd een schoon madam. Het soort jonge, schone madammen waar ik al lang niet meer durf tegen te praten zelfs al glimlachen ze schoon naar me. Tot aan Brugge zat ik helaas nogal verkrampt en ik was eigenlijk echt blij dat te kunnen uitstappen. Pas later, onder meer via instagram en dergelijke, kwam ik tot de conclusie dat ik dus wel degelijk met Lena Filanea op de trein zat. Schuin over me. Achteraf kan ik me de vraag stellen wat ik zou gedaan hebben, mocht ik het toen zeker geweten hebben. Haar gevraagd of ik een foto mocht nemen? Haar reisgenote had een dure Nikon mee terwijl ik maar een compact camera bezit. Ze is als fotomodel trouwens gewoon om met professionele fotografen te werken en ik ben een amateur. Vooral als het gaat over portretfotografie ben ik eigenlijk een beginner. Een selfie met haar? Een handtekening? Tja, de kans dat ik haar ooit nog eens ontmoet is heel klein dus waarom zou ik me er druk over maken?

Untitled

Deze week was een werkweek: vermoeiend, bij momenten lange dagen en helaas soms ook frustrerend. Over mijn collega’s ga ik hier zwijgen. Niet dat ik over al mijn collega’s te klagen heb. Integendeel. Het zijn die enkelingen die de boel kunnen verneuken. Meer zeg ik hier niet want ik heb al last gehad met de dingen die ik op een blog zette over mijn werk. Ik had niet veel tijd om foto’s te nemen en het weer was niet van dat om na het werk hier nog ritjes te maken met de fiets. Wel heb ik een paar dagen geleden iets getest. Wifi kan op veel plaatsen gebruikt worden. Telenetklanten die een modem met wifi hebben zijn eigenlijk hotspots voor andere klanten van Telenet en bij Proximus is dat hetzelfde. Dus heb ik als Proximusklant in Brussel op zoek gegaan naar hotspots (Proximus Fon) om met mijn login en paswoord via wifi op internet te kunnen met mijn iPad. Daar doe ik niets onwettelijk mee: het is onderdeel van mijn abonnement. Bovenstaande foto heb ik zo via wifi donderdag op Instagram en Facebook gezwierd. Het was een testje. Ondertussen vraag ik me af of andere klanten beseffen wat die hotspots voor hen kan betekenen. Want die hotspots kan je niet alleen gebruiken als je internet bij Proximus hebt maar ook wie een gsm abonnement heeft bij Proximus kan via wifi surfen met een smartphone. Stel: je bent in Brussel en er gebeurt iets ernstig. Denk aan 22 maart. Je wil het thuisfront gerust stellen dat je in orde bent maar dat wil zowat elke mens die op dat moment in Brussel is en naar huis gaat. Gevolg: het gsm netwerk is overbelast. Dan biedt die wifi hotspots eigenlijk een uitweg. Ze zijn aangesloten op het internet via ADSL dus mag het gsm netwerk overbelast zijn: via wifi kan je nog altijd op het internet. Ook met je smartphone. Een mailtje sturen duurt iets langer maar je kan het thuisfront contacteren. Of je gebruikt de sociale media die tegenwoordig toch heel populair zijn. In hoeverre een mens tegenwoordig nog via het internet een sms kan versturen, is me niet duidelijk. Vroeger kon dat gemakkelijk. Vermoedelijk is dat verdwenen met de opkomst van de verschillende sociale media. Geen idee hoe veel mensen die hotspots gebruiken. In publieke plaatsen waar gratis wifi is, wordt daar wel gebruik van gemaakt. Ik doe het zelf ook af en toe. Het is uiteindelijk een gemakkelijke manier om op internet geraken indien nodig. Het kan soms echt wel nodig zijn.

Advertenties

7 thoughts on “Zwervende gedachten van een geflipte Flater

  1. Amai, je ‘crayon’ is zeer goed gescherpt vandaag. Knap logje, fijne overpeinzingen. Die Lena was me nog niet bekend, maar bij het zoeken op ‘afbeeldingen’ bij google blijkt dat ze absoluut niet beschaamd is… Heel knap model!

Jullie reactie's zijn welkom en worden altijd gelezen.

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s