Verhalen over flaterse treinreizen

Untitled

Brief aan Victoria Hammer die in haar blogbericht vroeg of iemand ooit problemen had met de trein…

Tja, waar zal ik beginnen? Eigenlijk is één van de langste treinreizen eentje van voor de periode dat ik nog in Brussel werkte. Ik had reeds een blog op Skynet en had me ingeschreven om deel te nemen aan een blogmeeting in Halle. Een halve dag verlof en een ferme planning want ik was toen helemaal niet gewoon om met de trein te reizen. De weg erheen was rustig en vlot verlopen. Om tijdig in Brugge terug te zijn, vertrok ik iets voor 22 uur. Eenmaal in het station van Halle, zag ik reeds een trein aan het perron staan en vroeg ik aan de treinbegeleider of dit de trein naar Brussel was. Had die man me verkeerd begrepen? Geen idee maar ik had al vlug door dat ik dus op de trein zat die van Brussel kwam en niet de trein naar Brussel ging. Een klein detail maar het kan schelen. In het volgende station dan maar uitgestapt (met de excuses van die treinbegeleider) om de eerste trein richting Brussel-Zuid te nemen. Het betekende wat tijdverlies maar ik kon er toen nog mee leven. Eenmaal in Brussel-Zuid nam ik de trein richting Oostende. Die vertrok uiteindelijk met 40 minuten vertraging … om de aansluiting te verzekeren voor een trein uit Amsterdam. Dat men gemeld had dat de vertraging slechts een twintig tal minuten zou duren, was dus een foute inschatting geweest. In een tijd toen er nog geen iPod noch iPad laat staan smartphone bestond, was het zoeken op mijn draagbaar radiootje naar een programma dat wat verstrooiing gaf. Slapen lukte niet. Uiteindelijk vertrok de trein en kwamen we met veel vertraging in Gent Sint-Pieters waar we te horen kregen … dat de trein opnieuw moest wachten op een aansluiting met de trein uit Antwerpen. Ook dat was al gauw 40 minuten extra. Ik ben uiteindelijk in Brugge aangekomen waar ik nog de fiets naar huis moest nemen en daar thuis kwam om 3 uur. Heel lang was dit mijn langste treinrit ooit.

Treinvertragingen heb ik, sinds ik in Brussel werk, ontelbare keren mogen meemaken. Van defecte treinen (zelfs brandjes op de trein), afgeschafte treinen, treinen die omgeleid worden wegens treinen die ergens vast staan wegens een heel grote verscheidenheid aan redenen tot  een cementwagen die op het spoor dreigt te vallen of vee op het spoor, … Een mens kan het zo gek niet bedenken. Daarbij vallen het aantal dagen stakingen eigenlijk nog goed mee. In meer dan tien jaar ben ik goed en wel een keer of 5 niet in Brussel geraakt wegens staking.

Dan zijn er de extra vertragingen in een poging om een probleem te omzeilen. Wat ik al eens probeerde: de eerste de beste trein naar Gent Sint-Pieters en daar dan de trein nemen die uit Antwerpen komt. Soms lukt dat. Soms gaat dat fout. En een enkele keer denk je op de trein Gent-Kortrijk te zitten en merk je dat die wel naar Kortrijk gaat maar niet naar Gent en je moet overstappen in Denderleeuw. Tja, zo kom een mens al eens op onbekende plaatsen.

 En zo moet ik bekennen dat enkele van de grootste ‘vertragingen’ domweg mijn eigen schuld waren. Zo had ik eens een paar boeken besteld in de Fnac. Daarvoor moest ik naar Gent want er was toen nog geen filiaal in Brugge. Ik was om 16 uur stipt vertrokken van het werk en ook nog op tijd in Gent. Tot daar verliep alles heel vlot. Ook vlot terug naar het station met de tram om daar … domweg de trein naar Brussel te nemen ipv naar Brugge. Uiteindelijk was ik iets na 20 uur thuis.

Dan was er die keer dat ik rond 17 in Brugge moest zijn. Dus nam ik een uitgangsbon en vertrok om 15:50 om de trein van 15:59 te halen in Brussel-Zuid. Het werk was toen gelegen aan de overkant van de straat dus was het station heel dicht. Ik kom op het perron en zie vaag op de aankondigingsborden Oostende staan. Er komt een redelijk oude trein aan en dan had eigenlijk een belletje moeten afgaan. Helaas: ik stapte op de trein naar Oostende maar dan wel één die reed via Kortrijk. Zo was ik een uur later in Brugge dan gepland.

Wie hier al een tijdje mijn blog volgt, weet dat ik zo af en toe eens de fiets mee neem op de trein. Dat deed ik een jaar of 4 geleden ook. Midden de zomer – warm weer, weinig slapen dus heel vroeg op pad – nam ik een vroege trein naar Brussel. Ik was die dag  blijkbaar niet de enige die de fiets mee nam. De medereiziger had echter heel weinig ervaring met fietsen op de trein dus stond ik hem bij toen hij zijn fiets installeerde. Dus had ik niet gehoord dat ik niet op de trein naar Brussel zat maar op die naar Knokke. Geen groot drama. In Knokke reed die direct terug richting Brussel en verloor ik ‘slechts’ een uur. Nog steeds op tijd op het werk maar wel niet op de manier waarop ik het verwacht had.

Het meest pittige verhaal als uitsmijter: het was zomer en het spoor was door de hitte volledig in de war. Ik stond al een uur in Brussel-Zuid toen zich eindelijk een trein richting Oostende melde. Die zat al gauw bomvol. De trein Knokke-Blankenberge stond al een tijdje in het station maar kon niet vertrekken wegen ‘technische problemen’. Ik heb die trein naar Oostende laten rijden wegens te vol naar mijn zin. Nog maar net vertrokken of de trein naar Knokke-Blankenberge werd toegankelijk gemaakt voor de reizigers. Zat al het volk op die trein naar Oostende of wilden heel weinig reizigers het wagen met die trein? Geen idee. De treinbegeleider liet zich in elk geval niet zien en dat was met die hitte wel te begrijpen. Wel had ik een tijdje het idee dat ik alleen in de wagon zat. Dus koptelefoon op en proberen het hoofd wat koel te houden in een bijzonder warme trein waar ik eerder lag dan dat ik op die plakkerige zetel zat. Plots hoorde ik vrouwen lachen. Ik zat dan toch niet alleen in die wagon. Geen probleem. Plaats zat. De vrouwen hadden blijkbaar veel plezier want het lachen bleef. Tot ik plots een verschrikte uitroep hoorde. Vlakbij me. Ik schrok er van, keek verrast op en zag … een volledig naakte vrouw naast me staan. ‘Oooooooh, er zit hier een vent!’ en ze snelde weg naar het einde van de wagon. Daar greep ze haar kleren terwijl haar vriendinnen lagen te gieren van het lachen. Eenmaal in Gent begreep ik dat ze dachten de wagon alleen voor hen te hebben en dat ze blijkbaar goed voorzien waar in … drank. Dat was toch zowat de meest verrassende treinrit ooit.

Advertenties

3 thoughts on “Verhalen over flaterse treinreizen

Jullie reactie's zijn welkom en worden altijd gelezen.

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s